Εν αναμονή της ανακοίνωσης του νέου Προέδρου της Δημοκρατίας, στα μέσα του μήνα, από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τα κόμματα που τοποθετούνται αριστερά της ΝΔ υλοποιούν την στρατηγική τους, γνωρίζοντας πως η στάση τους πρόκειται να επιφέρει πολιτικά συμπεράσματα μεγαλύτερου ενδιαφέροντος καθώς και πιθανές μετεκλογικές συνεργασίες.
Το ΠΑΣΟΚ δείχνει ξεκάθαρα πως δεν πρόκειται να συμμετάσχει σε κάποια συζήτηση πριν ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανοίξει τα χαρτιά του. Είναι σίγουρο πως πρόκειται να στηρίξουν μια υποψηφιότητα ερχόμενη από τον κεντροαριστερό χώρο (πχ. Ευάγγελος Βενιζέλος) και θα απορρίψουν μια υποψηφιότητα από τον κεντροδεξιό χώρο (πχ. Κώστας Τασούλας), ξέροντας ότι η στάση του ΠΑΣΟΚ στην προεδρική εκλογή θα αναλυθεί και θα σχολιαστεί ως ισχυρή ένδειξη για την ποιότητα της σχέσης του κόμματος με τη ΝΔ και με τον ΣΥΡΙΖΑ. Η αμηχανία και το άγχος που επικρατεί στη Χαριλάου Τρικούπη φαίνεται δεδομένης της μη δημόσιας τοποθέτησης περί της Κατερίνας Σακελλαροπούλου, για την οποία η Κουμουνδούρου έχει ξεκαθαρίσει πως δεν θα υποστηριχτεί η επανεκλογή της, αν αυτό προτείνει ο Πρωθυπουργός.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, αναμένεται να καταλήξει σε δική του επιλογή με σκοπό να προσελκύσει τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Αριστεράς. Η Λούκα Κατσέλη, για παράδειγμα, θα μπορούσε να είναι ένα τέτοιο πρόσωπο, ενώ ο Σωκράτης Φάμελλος δέχεται εισηγήσεις για τον πρώην «τσάρο» της οικονομίας Νίκο Χριστοδουλάκη, για τον καθηγητή συνταγματικού δικαίου Γιώργο Σωτηρέλη, ακόμη και για τον πρώην βουλευτή-Υπουργό Κώστα Σκανδαλίδη. Στόχος του ΣΥΡΙΖΑ είναι να φέρει σε δύσκολη θέση το ΠΑΣΟΚ, αναγκάζοντάς το να ανταποκριθεί θετικά, αλλά και να υποχρεώσει τη Νέα Αριστερά να μπει σε συζητήσεις.
Το θέμα ενδέχεται να γίνει ακόμη πιο περίπλοκο, αν αναλογιστεί κανείς τη στάση που πρόκειται να κρατήσουν οι προσκείμενοι στο Κίνημα Δημοκρατίας βουλευτές. Για παράδειγμα ίσως στηρίξουν μια «προοδευτική επιλογή» του Πρωθυπουργού ή μπορεί ο εκκεντρικός και απρόβλεπτος Στέφανος Κασσελάκης, να προτείνει τον Νίκο Κωνσταντόπουλο, όπως του έχει προτείνει πολιτικός του φίλος.
Από πλευράς της, η αρχηγός της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου θα επιχειρήσει να έχει πρωτεύοντα ρόλο στις σχετικές διεργασίες, έχοντας δει την πρότασή της για συγκρότηση συμβουλίου αντιπολίτευσης από τα κόμματα του προοδευτικού χώρου να απορρίπτεται, ναι μεν σιωπηρά, αλλά καθολικά. Η ίδια ωστόσο, προς ώρας, κρατά τα χαρτιά της κλειστά.
Το ΚΚΕ πάντως θα βαδίσει τον δικό του δρόμο, αποφεύγοντας έστω και προσωρινά οποιαδήποτε συμμαχία με τον προοδευτικό χώρο, ψηφίζοντας «λευκό» σε οποιαδήποτε πρόταση, θεωρώντας πως, με βάση το θεσμικό πλαίσιο, ο ρόλος του είναι να υπογράφει κάθε απόφαση της κυβέρνησης. Για την επιλογή του να μην στηρίξει την πρόταση της Νέας Αριστεράς για τον Χρήστο Ράμμο, εκτός από τον προαναφερθέντα λόγο, τονίζει πως ο Πρόεδρος της ΑΔΑΕ «δεν έδειξε καμία ευαισθησία, αντιθέτως ‘έθαψε’ την υπόθεση με την παρακολούθηση πάνω από δυο φορές του τηλεφωνικού κέντρου του ΚΚΕ στον Περισσό».
Όπως και να’χει, η Προεδρική εκλογή θα καθορίσει τις ισορροπίες στον προοδευτικό χώρο. Είτε ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ θα συμφωνήσουν σε κοινή υποψηφιότητα, ανοίγοντας τον δρόμο της προσέγγισης, σενάριο το οποίο είναι οριακά απίθανο, είτε Νέα Αριστερά και ΣΥΡΙΖΑ θα συμφωνήσουν κι έτσιθα έρθει πιο κοντά η δημιουργία ενιαίας κοινοβουλευτικής ομάδας για την ανάκτηση της θέσης της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Ο Σωκράτης Φάμελλος και ο Αλέξης Χαρίτσης ωστόσο εύχονται ο πρωθυπουργός να επιλέξει ως πρότασή του για την Προεδρία της Δημοκρατίας τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Έτσι, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά θα υποστηρίξουν ότι «υπήρχε συνεννόηση» μεταξύ Κυριάκου Μητσοτάκη και Νίκου Ανδρουλάκη στην μεταξύ τους συνάντηση, αλλά και ότι «ανασυγκροτείται» το λεγόμενο αντι-ΣΥΡΙΖΑ μέτωπο. Και ότι εκτός από «αδύναμος» και «μικρός» ο νέος δικομματισμός που επιχειρείται να στηθεί είναι και «συναινετικός», με τα δυο μέλη του να αποτελούν -με τις υπαρκτές φυσικά μεταξύ τους διαφορές- «δυο πλευρές του ιδίου συστήματος».
