Σε δύσκολη θέση βρίσκεται τις τελευταίες μέρες ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, καθώς καλείται να επιλέξει τον επόμενο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ζυγίζοντας το πολιτικό όφελος αλλά και το κόστος.

Την τελική απόφαση του πρωθυπουργού, πάντως, θα καθορίσουν τόσο η πολιτική λογική, όσο και οι συγκυρίες στο διεθνές σκηνικό αλλά και η δημοσκοπική αποδυνάμωση του. Ο δημοσιογράφος Σπύρος Γκουτζάνης στην ιστοσελίδα slpress.gr, αναλύει τα επικρατέστερα σενάρια για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας.

Το πρώτο σενάριo 

Σύμφωνα με τον κ. Γκουτζάνη, υπάρχει ακόμα ενδεχόμενο ανανέωσης της θητείας της Κατερίνας Σακελλαροπούλου. Το έχουν θέσει, άλλωστε και αρκετοί πολιτικοί αντίπαλοι του κ. Μητσοτάκη, όπως ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος είχε δηλώσει πως σε περίπτωση που δεν ανανεώσει τη θητεία της πρέπει να εξηγήσει τους λόγους. Αντίστοιχα, παρόμοιους προβληματισμούς εκφράζουν από το ΠΑΣΟΚ, ο Κώστας Τσουκαλάς και ο Παύλος Χρηστίδης. Ακόμα και ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης, ο οποίος τόνισε ότι είθισται όταν παραμένει η ίδια κυβέρνηση να μην αλλάζει την επιλογή της.

Μια ενδεχόμενη ανανέωση, όμως, της θητείας της κ. Σακελλαροπούλου, θα ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων στην ΚΟ της ΝΔ, ενώ δεν αποκλείεται να υπάρξουν και διαρροές. Όσοι τοποθετούνται μ’ αυτόν τον τρόπο επιδιώκουν ξεκάθαρα να φέρουν τον πρωθυπουργό σε δύσκολη θέση. Όπως αναφέρει ο κ. Γκουτζάνης, η Κατερίνα Σακελλαροπούλου ήταν η ιδανική Πρόεδρος για τον Μητσοτάκη καθώς ταυτίστηκε με όλες του τις επιλογές σε σημείο που υποβάθμισε το κύρος του προεδρικού θεσμού, ώστε να θεωρείται αυτονόητο ότι δεν πρέπει να ανανεωθεί η θητεία της. Ακόμη και δίχως τις αντιδράσεις της δεξιάς πτέρυγας, ο πρωθυπουργός θα έπρεπε να επιλέξει μία προσωπικότητα με κύρος για να προφυλάξει τον θεσμό από τον περαιτέρω ευτελισμό που ο ίδιος προκάλεσε.

Το δεύτερο σενάριο

Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο, είναι, επίσης, πιθανό ο κ. Μητσοτάκης να επιλέξει ένα πρόσωπο από τον ευρύτερο κεντρώο εκσυγχρονιστικό χώρο. Αυτό προκύπτει από τη συμπεριφορά του πρωθυπουργού στη κηδεία του Κώστα Σημίτη όπου εμφανίστηκε ως κληρονόμος της παρακαταθήκης του εκσυγχρονισμού. Τα ονόματα που έχουν ακουστεί είναι του Γιάννη Στουρνάρα, του Λουκά Παπαδήμο, της Άννας Διαμαντοπούλου, της Μαρίας Δαμανάκη και της Μαρίας Ευθυμίου.

Στο τραπέζι έχουν πέσει και τα ονόματα του Αλέκου Παπαδόπουλου και του Τάσου Γιαννίτση, δύο πολιτικών που είχαν συνδέσει τα ονόματά τους με τον Κώστα Σημίτη και τον εκσυγχρονισμό. Σ’ αυτή την περίπτωση ο πρωθυπουργός θα συγκεντρώσει τις ψήφους του ΠΑΣΟΚ, θα διατηρήσει τις σχέσεις με το ευρύτερο εκσυγχρονιστικό στρατόπεδο, όμως θα βαθύνει το ρήγμα στο εσωτερικό της ΝΔ και θα έχει απώλειες από την δική του Κοινοβουλευτική Ομάδα. Επιπλέον, εάν μετά την σύνδεση με την κληρονομιά του Σημίτη επιλέξει ένα πρόσωπο από τον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο, είναι πιθανό να πυροδοτήσει έντονες διεργασίες στην Δεξιά, πέρα από τη «γαλάζια» παράταξη. 

Το τρίτο σενάριο

Παράλληλα, ο κ. Γκουτζάνης τονίζει και το ενδεχόμενο επιλογής του Ευάγγελου Βενιζέλου, ο οποίος είχε συγκυβερνήσει με τον Αντώνη Σαμαρά. Είναι δεδομένες οι αντιδράσεις στο εσωτερικό της ΝΔ, ωστόσο θα είναι περιορισμένες. Δεν είναι, όμως, σίγουρο ότι ο κ. Μητσοτάκης θα θέλει για Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον κ. Βενιζέλο, ο οποίος λόγω ιδιοσυγκρασίας και πολιτικού βάρους δεν είναι χειραγωγήσιμος. Δεν πρόκειται να παραμείνει σιωπηλός σε ζητήματα όπως οι υποκλοπές ή τα Τέμπη, σαν την κ. Σακελλαροπούλου. Είναι γεγονός, πως η πριγκιπική αντίληψη του πρωθυπουργού δεν συνάδει με αυτοδύναμες και ισχυρές προσωπικότητες, όπως αναφέρει ο δημοσιογράφος.

Το τέταρτο σενάριο 

Το τέταρτο και επικρατέστερο σενάριο, όπως αναφέρει ο δημοσιογράφος, αφορά την πιθανή επιλογή του Κώστα Τασούλα. Σίγουρα θα ψηφιστεί από το σύνολο της ΝΔ, θα καταψηφιστεί, όμως, από τους υπόλοιπους. Αν προχωρήσει, βέβαια, η υποψηφιότητα του, ο κ. Μητσοτάκης θα υποχωρήσει στην δήλωση που είχε κάνει για έναν Πρόεδρο της Δημοκρατίας με «υπερκομματικά χαρακτηριστικά» χάριν της πίεσης που του άσκησε η δεξιά πτέρυγα του κόμματος του.

Το πέμπτο σενάριο 

Ένα σενάριο που λίγο έχει συζητηθεί κατά τον κ. Γκουτζάνη είναι για ένα πρόσωπο από την ευρύτερη Κεντροδεξιά. Παλαιότερα, ακούγονταν έντονα τα ονόματα της Αρβελέρ και του Ξαρχάκου, που τώρα είναι εκτός συζήτησης λόγω ηλικίας. Ένα πρόσωπο με παρόμοια χαρακτηριστικά ενδεχομένως να μην πάρει ψήφους από την αντιπολίτευση, αλλά οι αντιρρήσεις θα είναι περιορισμένες και θα έχει κάποιο βαθμό συναίνεσης. Είναι απορίας άξιο ότι τα πρόσωπα περιωπής που ακούγονται στον δημόσιο διάλογο προέρχονται όλα από την Κεντροαριστερά.

Το τελικό σενάριο

Το τελευταίο σενάριο που προκρίνει ο κ. Γκουτζάνης είναι η μετακίνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη από την πρωθυπουργία στην Προεδρία της Δημοκρατίας. Θα τον ψηφίσουν όλοι οι βουλευτές της ΝΔ, αλλά θα είναι απέναντι όλοι οι άλλοι. Μία τέτοια μετακίνηση δίνει λύση θα ξεμπλοκάρει τις διαδικασίες στη ΝΔ. Το διεθνές περιβάλλον που διαμορφώνεται μετά την εκλογή Τραμπ είναι αρνητικό για την ελληνική κυβέρνηση. Ο πρωθυπουργός είχε ταυτιστεί με το σύστημα των Δημοκρατικών και είχε καταγγείλει δημοσίως πολιτικούς του αντιπάλους για «Τραμπισμό». Η Ελλάδα λόγω του μικρού της μεγέθους δεν απασχολεί τον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ, διαφορετικά ίσως να είχε δεχθεί επίθεση από τον Έλον Μασκ.

Πριν το μισό της δεύτερης τετραετίας η κυβέρνηση δυσκολεύεται πολύ δημοσκοπικά αφού κινείται γύρω στο 25% και δείχνει να έχει εξαντλήσει το πολιτικό της κεφάλαιο. Η συζήτηση για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας φανερώνει σε μεγάλο βαθμό την αποδυνάμωση του Κυριάκου Μητσοτάκη. Είναι χαρακτηριστικό, ότι πριν πέντε χρόνια όταν επέλεξε την Κατερίνα Σακελλαροπούλου και είχε μία μόνο διαρροή, του Αντώνη Σαμαρά. Η δυσαρμονία της κυβέρνησης με το εκλογικό σώμα είναι προ των πυλών. Το νεοφιλελεύθερο μοντέλο Μητσοτάκη δεν αντιμετώπισε τα βασικά προβλήματα, κυρίως της ακρίβειας και του χαμηλού βιοτικού επιπέδου, υποβάθμισε περαιτέρω την υγεία και το κοινωνικό κράτος, επέφερε διάχυση της διαφθοράς στην βάση της κοινωνικής πυραμίδας. Η κυβέρνηση εισπράττει πλέον την δυσαρέσκεια της κοινωνίας.

Ο κ. Γκουτζάνης καταλήγει πως τα προβλήματα της οικονομίας και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις πρέπει να αποτελούν προτεραιότητα της κυβέρνησης. Ειδικά εάν η Τουρκία προχωρήσει το μνημόνιο για την ΑΟΖ με την Συρία, θα βρεθεί σε δίλημμα για το αν θα πάει στην Άγκυρα για το Ανώτατο Συμβούλιο Ελλάδας- Τουρκίας τον Μάρτιο. Γενικότερα θα βρεθεί σε δύσκολη θέση, εάν μετά την πολιτική των ήρεμων υδάτων η Τουρκία αυξήσει την πίεση. Από την στιγμή που αποκλείστηκε η μετακίνησή του σε διεθνές πόστο, η μεταπήδηση στην Προεδρία της Δημοκρατίας θα ήταν μια κάποια λύση. Θα ακολουθήσει εκλογή πρωθυπουργού από την Κοινοβουλευτική Ομάδα που θα έχει περίοδο χάριτος και ευχέρεια να κάνει προσαρμογές στην συγκυρία.