Η επιλογή του Μάκη Βορίδη για το υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου πυροδότησε ένα κύμα έντονων αντιδράσεων, που ξεπέρασε τα εγχώρια σύνορα, φτάνοντας μέχρι και τον διεθνή Τύπο. Η γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ) επανήλθε στο παρελθόν του νέου υπουργού, φωτίζοντας τις διασυνδέσεις του με εθνικιστικά και φασιστικά μορφώματα, μια πτυχή που προκαλεί ανησυχία σε πολλούς.

Την ίδια στιγμή, εμβάθυνε στην ανάλυση του κλίματος διαφθοράς που φαίνεται να στοιχειώνει χώρες της νοτιοανατολικής Ευρώπης, με ιδιαίτερη αναφορά στην Ελλάδα και την τραγωδία των Τεμπών. Η γερμανική εφημερίδα υπογραμμίζει την αίσθηση αδικίας και την έλλειψη εμπιστοσύνης που επικρατεί στην ελληνική κοινωνία, εγείροντας ερωτήματα για την διαφάνεια και την αποτελεσματικότητα των θεσμών.

Οι δύο αυτές αναλύσεις από τον γερμανικό Τύπο σκιαγραφούν ένα αμφιλεγόμενο τοπίο γύρω από την ανάθεση του συγκεκριμένου υπουργείου, συνδέοντας το παρελθόν του Μάκη Βορίδη με τις ευρύτερες ανησυχίες για την αντιμετώπιση κρίσιμων ζητημάτων στην Ελλάδα.

«Ο Μαυρουδής “Μάκης” Βορίδης φοράει ένα σκουρόχρωμο παλτό και κρατάει ένα τσεκούρι. Κυκλοφορεί με ομοϊδεάτες του στην Αθήνα κυνηγώντας αριστερούς διαδηλωτές, που διαδηλώνουν ειρηνικά ενάντια στα εκτενή φαινόμενα αστυνομικής βίας στην αναρχική γειτονιά των Εξαρχείων», γράφει η FAZ για τη γνωστή φωτογραφία του Βορίδη από το 1985.

Όπως εξηγεί ακόμη το γερμανικό μέσο, εκείνη την περίοδο ο Βορίδης διατελούσε γενικός γραμματέας «της νεολαίας του ακροδεξιού ΕΠΕΝ, που είχε ιδρύσει από τη φυλακή ο πρώην δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος – έναν άνθρωπο για τον οποίο ο Βορίδης πλέκει εγκώμιο με ατάκες όπως “Η σωτηρία της χώρας έρχεται από τη φυλακή”. Λίγο πριν από αυτό το επεισόδιο ο Βορίδης, ιδρυτής και ηγέτης του εθνικιστικού κινήματος “Ελεύθεροι Μαθητές”, είχε αποκλειστεί ομοφώνως από τον Σύλλογο Φοιτητών Νομικής της Αθήνας».

Έπειτα, συνεχίζει η FAZ, «με το ψευδώνυμο «Mavor», ο Βορίδης, δραστηριοποιήθηκε και στη ΝΟΠΟ, τη Ναζιστική Οργάνωση Παναθηναϊκών Οπαδών. Ίδρυσε και ηγήθηκε επίσης του Ελληνικού Μετώπου – κόμμα που διατηρούσε στενές επαφές με το γαλλικό Front National – ενώ εν συνεχεία υπήρξε και βουλευτής του υπερεθνικιστικού ΛΑΟΣ». Τον δρόμο για την εκτόξευση της πολιτικής του καριέρας τον άνοιξε «ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, που έφερε τον Βορίδη στη Νέα Δημοκρατία, προκειμένου να ενισχύσει το δεξιό προφίλ του κόμματος – φοβούμενος ιδίως την άνοδο του Αλέξη Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ».

Έως σήμερα ο Βορίδης έχει περάσει από πολλά υπουργεία και γενικώς πολιτικά αξιώματα και σύμφωνα με το μέσο του Βερολίνου: «η επιλογή του ως υπουργού Μετανάστευσης δεν προμηνύει τίποτα το θετικό. Το μίσος εναντίον των μεταναστών αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του ρεπερτορίου του Βορίδη, ο οποίος ως επικεφαλής του Ελληνικού Μετώπου ζητούσε τις ψήφους των Ελλήνων με σλόγκαν όπως: «Η βάρκα γέμισε. Κόκκινη κάρτα στους λαθρομετανάστες. Απελάσεις τώρα!» ή «Πώς γίνεται οι λαθρομετανάστες να ευθύνονται μόνο τα τελευταία τέσσερα χρόνια για 280 δολοφονίες, 6.700 κλοπές, 200 βιασμούς και 3.000 εγκλήματα με ναρκωτικά; Ψηφίστε τον Μάκη Βορίδη!».

Αυτά τα προεκλογικά του σλόγκαν άρχισε να τα κάνει πράξη αμέσως μετά την ανάληψη των νέων καθηκόντωντου. Ο νέος υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Μάκης Βορίδης, έδωσε το στίγμα της νέας του θητείας με μια κίνηση που προκάλεσε άμεσες αντιδράσεις. Συγκεκριμένα, ανακοίνωσε την απόσυρση των διατάξεων που επέτρεπαν σε μετανάστες από χώρες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης να υποβάλουν αίτηση για μακροχρόνια παραμονή στην Ελλάδα, εφόσον είχαν διαμείνει στη χώρα για τρία χρόνια και διέθεταν εργασία.

Η απόφαση αυτή έρχεται σε μια περίοδο που η ελληνική οικονομία αντιμετωπίζει επείγουσα ανάγκη για εργατικό δυναμικό σε διάφορους τομείς.

Ερωτηθείς για την πρωτοβουλία του αυτή, ο υπουργός Βορίδης υιοθέτησε ένα ύφος που παραπέμπει σε δηλώσεις του πρώην Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, απαντώντας χαρακτηριστικά: “Αυτό είναι κάτι που το αποφασίζω εγώ”. Η συγκεκριμένη δήλωση υπογραμμίζει την αποφασιστικότητα της νέας ηγεσίας να χαράξει μια διαφορετική πορεία στο ευαίσθητο ζήτημα της μετανάστευσης και της παραμονής αλλοδαπών στην Ελλάδα. Η απόφαση αυτή αναμένεται να προκαλέσει περαιτέρω συζητήσεις και αντιδράσεις, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες της ελληνικής οικονομίας και τις ευρύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα στο μεταναστευτικό ζήτημα.

FAZ: «Όταν η διαφθορά σκοτώνει»

Με αφορμή την πρόσφατη τραγωδία στο Κοτσάνι της Βόρειας Μακεδονίας, η έγκριτη γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung (FAZ) επιχειρεί μια εμπεριστατωμένη ανάλυση των ομοιοτήτων στις πολιτικές κρίσεις που μαστίζουν τα τελευταία χρόνια πολλά κράτη της νοτιοανατολικής Ευρώπης, με την Ελλάδα να συγκαταλέγεται σε αυτά.

Το ρεπορτάζ, με τον τίτλο: «Όταν η διαφθορά σκοτώνει», εστιάζει στις βαθύτερες αιτίες της δυσαρέσκειας που εκφράζουν οι πολίτες της περιοχής απέναντι στις αποτυχίες των κρατικών μηχανισμών.

Η FAZ τονίζει ότι μετά από τραγωδίες όπως αυτή στο νυχτερινό κέντρο του Κοτσάνι ή το σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών στην Ελλάδα, αναδύεται έντονα το ερώτημα για το μερίδιο ευθύνης που φέρει το κράτος. Η ανάγκη για διαλεύκανση των αιτιών και απόδοση ευθυνών γίνεται επιτακτική, καθώς οι πολίτες αναζητούν απαντήσεις και δικαίωση για τις απώλειες που βιώνουν. Η ανάλυση της γερμανικής εφημερίδας ρίχνει φως στις κοινές ανησυχίες που διατρέχουν τις κοινωνίες της νοτιοανατολικής Ευρώπης, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για διαφάνεια και λογοδοσία.

«Ξεκινάει ένα γαϊτανάκι ερωτήσεων», που αφορά το κατά πόσο «η Δικαιοσύνη θα επιτελέσει ορθά το έργο της» και εάν «θα καταδικαστούν πραγματικά εκείνοι που φταίνε διά των πράξεων ή των παραλείψεών τους για τον θάνατο τόσων πολλών νέων ανθρώπων».

Στην τραγωδία των Τεμπών για παράδειγμα «φαίνεται πως η αμαξοστοιχία μετέφερε άκρως εύφλεκτα χημικά, […] με αποτέλεσμα να χαθούν στις φλόγες του ατυχήματος ακόμη και άνθρωποι που θα μπορούσαν να έχουν επιβιώσει […] Το δυστύχημα προκάλεσε θλίψη σε ολόκληρη τη χώρα – αλλά και οργή, όταν πολλοί άνθρωποι στην Ελλάδα άρχισαν να υποπτεύονται πως η κυβέρνηση, υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη, όχι μόνο δεν προσπαθεί να βρει τα αίτια της τραγωδίας, αλλά προσπαθεί και μάλιστα συστηματικά να παρεμποδίσει τις σχετικές έρευνες», αναφέρει η FAZ, κάνοντας ειδική μνεία μεταξύ άλλων στο μπάζωμα του τόπου του δυστυχήματος και προσθέτοντας ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει ακολουθήσει παρόμοια τακτική «και στο σκάνδαλο των υποκλοπών».

Το δε γεγονός ότι «οι οικογένειες των θυμάτων προσέλαβαν με δικά τους έξοδα πραγματογνώμονες για τη διερεύνηση του ατυχήματος λέει πολλά για την έλλειψη εμπιστοσύνης πολλών Ελλήνων προς το κράτος και την κυβέρνηση».

Αξιοσημείωτο είναι επίσης το ότι σε όλες τις χώρες της νοτιοανατολικής Ευρώπης που βρίσκονται σε πολιτική κρίση το τελευταίο διάστημα και σημειώνονται μαζικές κινητοποιήσεις εναντίον της εκάστοτε κυβέρνησης «δεν έχει προκύψει καμία κομματική πολιτική εναλλακτική. Οι φοιτητές που διαδηλώνουν στη Σερβία είναι μάλιστα περήφανοι που δεν έχουν καμία σχέση με κάποιο κόμμα. […] Αντιστοίχως στην Ελλάδα η αντιπολίτευση δεν μπόρεσε να επωφεληθεί ιδιαίτερα από την ελλιπή διερεύνηση της τραγωδίας των Τεμπών.

Σύμφωνα με την ανάλυση της Frankfurter Allgemeine Zeitung, η περίπτωση της Βουλγαρίας αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν νέα πολιτικά κινήματα που αναδύονται από λαϊκές διαμαρτυρίες. Στη Βουλγαρία, ένα νέο πολιτικό σχήμα αναδείχθηκε από τις μαζικές διαδηλώσεις του 2020 και του 2021, οι οποίες είχαν ως κεντρικό σύνθημα την καταπολέμηση της διαφθοράς.

Ωστόσο, όπως επισημαίνει η FAZ, αυτή η πολιτική δύναμη, παρά την αρχική δυναμική και την υποστήριξη που κέρδισε από τους πολίτες, βρέθηκε αντιμέτωπη με μια σειρά από λάθη και αδυναμίες κατά την άσκηση της εξουσίας. Ως αποτέλεσμα, σήμερα βρίσκεται και πάλι στις τάξεις της αντιπολίτευσης.

Η συγκεκριμένη περίπτωση, κατά την ανάλυση της γερμανικής εφημερίδας, εγείρει σημαντικά ερωτήματα σχετικά με τη μετάβαση από το «αντιπολιτευόμενο πνεύμα των δρόμων» στην αποτελεσματική διακυβέρνηση. Η εμπειρία της Βουλγαρίας υπογραμμίζει τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα νέα πολιτικά εγχειρήματα στην προσπάθειά τους να μεταφράσουν την λαϊκή δυσαρέσκεια σε βιώσιμη και αποτελεσματική διακυβέρνηση.