Στα ταραγμένα νερά στα οποία έχει εισέλθει το “καράβι” του ελληνικού πολιτικού συστήματος είναι δύσκολη κάθε ανάλυση και κάθε πρόβλεψη για το τι μπορεί να συμβεί. Τα μεταβατικά πολιτικά συστήματα πάντοτε αποτελούν άσκηση για δυνατούς λύτες και σπαζοκεφαλιά για πολιτικούς και επιτελεία.
Το ΠΑΣΟΚ κεφαλαιοποιεί το “αβαντάζ”
Η εβδομάδα αυτή έφερε το ΠΑΣΟΚ στη θέση της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στη Βουλή λόγω της απόφασης Τζάκρη και Πούλου (μαζί γιατί πιθανό καμία δεν ήθελε να φέρει το στίγμα της αποστασίας) να αποκαθηλώσουν τον ΣΥΡΙΖΑ από τη θέση αυτή με την ανεξαρτητοποίηση τους.
Το ΠΑΣΟΚ υποδέχθηκε ψύχραιμα και χωρίς τυμπανοκρουσίες την εξέλιξη αυτή. Και δεν είναι και απόλυτα χαρμόσυνη η εξέλιξη αυτή καθώς αποτελεί δίκοπο μαχαίρι για τον Ανδρουλάκη. Έχει ουσιαστικά ξεκινήσει ένας αγώνας δρόμου, αρχικά ώστε το ΠΑΣΟΚ να διατηρήσει την δεύτερη θέση και κατά δεύτερον να ξεκινήσει να ροκανίζει τη διαφορά από ένα καταρρέον κόμμα που είναι στην κυβέρνηση τα τελευταία πέντε χρόνια.
«Αυτή η νέα περίοδος πρέπει να βρει την παράταξή μας με ακόμη μεγαλύτερες προσδοκίες. Περισσότερη δουλειά, πιο κοντά στον πολίτη. Διότι πια ο στόχος δεν είναι αν και πότε θα γίνουμε αξιωματική αντιπολίτευση, αλλά πώς θα νικήσουμε τη Νέα Δημοκρατία για να αλλάξει η κεντρική πολιτική που πολλαπλασιάζει τα προβλήματα της καθημερινότητας του ελληνικού λαού» δήλωσε ο Νίκος Ανδρουλάκης που ως Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ έχει μια ιστορική ευκαιρία.
Ενώ οργάνωσε σε μεγάλο βαθμό το κόμμα εσωτερικά, το έλλειμμα του στην μαζική προσέλκυση ακροατηρίων έρχεται να ισορροπήσει η φθορά της ΝΔ, η κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ από τον Κασσελάκη και φυσικά η βεβιασμένη απόφαση του Δούκα να πάρει το κόμμα. “Γκανιαν” που λέμε και στον τζόγο.
Όμως η κυβέρνηση δεν έρχεται με τζόγο, ούτε από τύχη. Θα πρέπει ο Ανδρουλάκης να αδράξει την ευκαιρία, και να βάλει τουλάχιστον 4η από την σημερινή 1η που έχει κουμπωμενη στο σασμάν του ΠΑΣΟΚ
Μένει να φανεί αν θα αρπάξει την ιστορική ευκαιρία που του ανοίγεται. Και για να είμαστε ρεαλιστές, όλοι γνωρίζουμε πως η αξιολόγηση θα είναι πρακτική και σκληρή καθώς υπάρχει απο το ευρύ πολιτικό περιβάλλον η πίστωση να γράψει 25 στις δημοσκοπήσεις μέχρι τον Μάρτιο. Ειδάλλως, η άνοιξη θα αρχίσει να ψάχνει άλλο παράθυρο για να μπει.
Η επιβεβαίωση πώς η ηγεσία Μητσοτάκη «πνέει τα λοίσθια»
Η ΝΔ έχει επιλέξει έναν εσφαλμένο τρόπο να κρύψει τα προβλήματα της. Άμεσα χτυπήματα που δεν δίνουν περιθώριο, καταστολή της διαμαρτυρίας και κρύψιμο της “σκόνης” κάτω από το χαλί. Δεν θα κρατήσει και πολύ όμως αυτή η λογική.
Διέγραψε Σαλμά με το που ξεκίνησε το “πανηγύρι” των ερωτήσεων, διέγραψε Σαμαρά μόλις κατέθεσε την πρώτη του έντυπη και τεκμηριωμένη αμφισβήτηση. Και μετά η ηγεσία είπε “τέλος με τη σαμαρολογία” πάμε να κυβερνήσουμε.
Ο Καραμανλής εχθές ραπισε κυριολεκτικά την ηγεσία αποσύροντας την συναίνεση του στις επιλογές αυτές. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν κατάρρευση. Αν ήταν προβληματικό το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, οι σημερινές αποδόσεις της Νέας Δημοκρατίας είναι τότε καταστροφή. Οι “δελφίνοι” στο κόμμα πολλοί. Με πιο φρέσκες ιδέες από τον κεντρώο (νέο)φιλελευθερισμό της εκσυγχρονιστικής αντίληψης. Με μεγαλύτερη λαϊκή γείωση και πρόγραμμα περισσότερο συντηρητικό κοινωνικά και περισσότερες ίσως λύσεις για το πρόβλημα της καρτελοποίησης της ελληνικής αγοράς.
Πλέον εκτιμώ πως δεν έχουμε το ερώτημα αν υπάρχουν εναλλακτικά προγράμματα εντός της ΝΔ, αλλά έχουμε το ερώτημα του με ποια αφορμή αυτά θα εκφραστούν και φυσικά ποιοι από τους μνηστήρες θα βγουν πρώτοι μπροστά. Μου φαίνεται δύσκολο με την παρούσα σύνθεση η κυβέρνηση να “βγάλει” περισσότερους από 15-20 μήνες. Η βάση πλέον πιέζει, η κοινωνική νομιμοποίηση στον Μητσοτάκη είναι πλέον στα τάρταρα και απλώς έλλειψη έτοιμης εναλλακτικής η αγορά και η κοινωνία δεν πιέζουν για αλλαγές. Γι αυτό και εκτιμώ πως όσο αργούν ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, οι “γαλάζιοι δελφίνοι” θα βγουν μπροστά για μια ιστορική ευκαιρία..
Ο ΣΥΡΙΖΑ ετοιμάζεται για “reboot” με Φάμελλο – Κάθε μέρα έχει λιγότερο Κασσελάκη και περισσότερο Τσίπρα
Ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει εκλογές στις οποίες φαβορί είναι ο Φάμελλος και ο Πολάκης, με τον πρώτο να συγκεντρώνει σημαντικές πιθανότητες για εκλογή. Μια εκλογή Φάμελλου θα προσφέρει ηρεμία στο κόμμα ώστε να αναπτύξει την ήδη υπάρχουσα κοινωνική του δράση. Μην ξεχνάμε πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αντιπολίτευση από το 2019, έχει δεσμούς στον εργασιακό, συνδικαλιστικό και κοινωνικό χώρο και τα στελέχη του έχουν κοινωνική γείωση. Όσο ο πολιτικός τους χρόνος θα κατευθυνθεί στην κοινωνία και όχι στο κόμμα, οι δεσμοί θα επανέλθουν και με ένα πρόγραμμα ο ΣΥΡΙΖΑ θα μπορέσει να βγει στην κοινωνία ξανά να μιλήσει ανανεωμένος για πρώτη φορά με μια νέα ηγετική ομάδα.
Μια πιθανή νίκη Πολάκη θα μετατρέψει τον ΣΥΡΙΖΑ σε ένα φυλλοροόν κόμμα διαμαρτυρίας. Δύσκολα θα υπάρξει ηρεμία και στρατηγική κυβέρνησης.
Κάθε μέρα ακούμε λιγότερο Κασσελάκη. Έφυγε από τον ΣΥΡΙΖΑ, ρεύμα υψηλό δεν πήρε, έτοιμος τεχνοκρατικά και οργανωτικά δεν είναι σε κανέναν βαθμό. Έχει απομείνει με λίγους βουλευτές-στελέχη που δυσκολεύονται να ανταπεξέλθουν στη νέα πραγματικότητα της αφάνειας. Τα κανάλια όλο και λιγότερο ασχολούνται με ένα κόμμα του 2,5% τώρα που δεν υπάρχει ενδιαφέρον τηλεοπτικό (σύγκρουση-εμφύλιος στον ΣΥΡΙΖΑ). Οι περισσότεροι βουλευτές έχουν τραβήξει “χειρόφρενο” διότι αντιλαμβάνονται την ένδεια του πειράματος και δεν θέλουν να φάνε το κεφάλι τους, όσο και αν στήριξαν τον Κασσελάκη εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Άλλωστε όπως ο Πολάκης είχε πει, μπορεί σε λίγους μήνες ο Κασσελάκης να μη βρίσκεται καν στην Ελλάδα. Και για να το λέει ο άνθρωπος που τον σήκωσε στους ώμους του πρώτος απ όλους, κάτι θα γνωρίσει καλύτερα.
Ο Τσίπρας μίλησε. Έκανε κρότο με όσα είπε. Για πρώτη φορά δήλωσε πως είναι εδώ και δεν κρύβεται. Θα συμμετέχει στις εκλογές του ΣΥΡΙΖΑ, “τελείωσε” τον Κασσελάκη με μια φράση, μίλησε πολιτικά για το όραμα της ενωμένης Προοδευτικής παράταξης. Μίλα πλέον νηφάλια, βλέποντας την μεγάλη εικόνα και ψάχνοντας το παζλ ώστε οι προοδευτικές δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας να δημιουργήσουν μέτωπο απέναντι σε έναν σκληρό συντηρητισμό που βρίσκεται προ των πυλών.
