Όλες οι απειλές που δέχονται όχι μόνο οι συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών, αλλά και όσοι επιθυμούν να συμμετάσχουν στις μαζικές συγκεντρώσεις της 28ης Φεβρουαρίου δεν αποτελούν απλά μία αυθόρμητη αντίδραση πολιτικών που έχουν αγανακτήσει διότι κατηγορούνται για συγκάλυψη. Πρόκειται για μία οργανωμένη επιχείρηση ελέγχου και πίεσης της μάζας.

Όπως αναφέρει η εφημερίδα «Δημοκρατία», η κυβέρνηση Μητσοτάκη προσπαθεί να αποτρέψει τα χειρότερα, έχοντας μάλιστα δύο συγκεκριμένους φόβους.

Ο πρώτος φόβος της κυβέρνησης, σύμφωνα με την εφημερίδα, είναι η απονομιμοποίηση στα μάτια των ξένων συμμάχων. Σε περίπτωση που οι διαδηλώσεις είναι μαζικές τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, θα δημιουργηθεί η εντύπωση σε ΕΕ και ΗΠΑ ότι η κυβέρνηση δεν χαίρει πλέον της εκτίμησης και της εμπιστοσύνης του λαού.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα αδυνατεί να σταθεί αντάξιος ανάμεσα στους άλλους ηγέτες, οι οποίοι χαίρουν φανερότερα της εμπιστοσύνης των λαών τους.

Αυτός όμως δεν είναι ο μεγαλύτερος «πονοκέφαλος» που ταλαιπωρεί την κυβέρνηση Μητσοτάκη. Αυτό που την φοβίζει περισσότερο είναι η μετατροπή από την πλειοψηφία των αγανακτισμένων πολιτών.

Σύμφωνα με την «Δημοκρατία», η σιωπηλή πλειοψηφία, η οποία αξιώνει διαφάνεια, λογοδοσία και απονομή αληθινής δικαιοσύνης στο έγκλημα των Τεμπών, έχει πολύ περισσότερη δύναμη από αυτή που φαντάζεται, η οποία μάλιστα είναι πολιτική και όχι κομματική.

Τα εκατομμύρια των εξοργισμένων Ελλήνων δεν προέρχονται απλά από ένα κόμμα ή μία παράταξη. Αντιθέτως, όλοι έχουν υγιή πολιτικά αιτήματα και η συνειδητοποίηση του θεσμικού προβλήματος της χώρας μπορεί να οδηγήσει σε εξυγίανση των κομμάτων από τα μέσα.

Αυτή η σιωπηλή πλειοψηφία έχει τη δύναμη να καθορίσει τις εξελίξεις, μόνο έτσι μπορεί να εξηγηθεί ο πανικός που επικρατεί στην κυβέρνηση, λίγες ημέρες πριν την μαύρη επέτειο της 28ης Φεβρουαρίου.