Στις 14 Ιανουαρίου κυκλοφόρησε στα Αγγλικά -αναμένεται προσεχώς και στα ελληνικά- το βιβλίο του Πάπα Φραγκίσκου με τίτλο HOPE (Ελπίδα), εντός του οποίου ο Πάπας, σε κεφάλαιο στο οποίο αναφέρεται για το ζήτημα της μετανάστευσης, αναφέρεται σε ανθρώπους και χώρες που ξεχώρισε για τη γενναιοδωρία και τις προσπάθειες τους να διασώσουν κατατρεγμένες ψυχές από την απόγνωση. Σε αυτό το πλαίσιο, κάνει μια ιδιαίτερη και εξαιρετικά τιμητική αναφορά στον πρώην Πρωθυπουργό της χώρας μας, Αλέξη Τσίπρα.
«.. ενός ανθρώπου προς τον οποίο έχω βαθύ σεβασμό. Ενός πολιτικού που ήξερε να αγωνίζεται για το καλό του λαού του» γράφει ο Πάπας για τον Αλέξη Τσίπρα, και η συγκεκριμένη επιλογή λέξεων, στο συγκεκριμένο κεφάλαιο του βιβλίου που μιλά για ανθρωπιά, για αλληλεγγύη, με ξεχωριστές αναφορές σε όσους όρθωσαν ανάστημα ενάντια στον λαϊκισμό, χαράσσοντας βαθιές διαχωριστικές γραμμές με την ακροδεξιά ρητορική -αλλά και με όσους την κρυφουϊοθετούν-, και ιεραρχώντας τα σημαντικά και το πραγματικά επωφελές για το λαό και τη χώρα τους, είναι πολύ θετική για το σύνολο της Αριστεράς, και ηχηρή απάντηση στο επικίνδυνο και ισοπεδωτικό «όλοι ίδιοι είναι, γιατί υπέγραψαν μνημόνια».
Ο Πάπας Φραγκίσκος δεν είναι η πρώτη φορά που αναφέρεται με σεβασμό και θαυμασμό στον Αλέξη Τσίπρα, για επιλογές που έκανε και τη στάση που κράτησε σε κρίσιμες στιγμές. Τον είχε προτείνει και για το Νόμπελ Ειρήνης επικαλούμενος τη φράση του Τσίπρα «τα ανθρώπινα δικαιώματα προέχουν των συμφωνιών». «Αυτή η φράση αξίζει το βραβείο Νόμπελ» είχε αναφέρει ο Πάπας.
Γράφει ο Ποντίφικας: «Με αυτούς τους στοχασμούς στην ψυχή, λίγους μήνες μετά το Ιράκ, επέστρεψα στη Λέσβο, το ελληνικό νησί που φιλοξενεί το κέντρο μεταναστών της Μόριας, το μεγαλύτερο της Ευρώπης, που για πάρα πολύ καιρό έδειχνε το πρόσωπο της αποτυχίας της μεταναστευτικής πολιτικής της γηραιάς Ευρώπης. Είχα ξαναβρεθεί εκεί πέντε χρόνια νωρίτερα, το 2016, σε ένα ταξίδι-αστραπή με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, τον Αρχιεπίσκοπο της Ελλάδας Ιερώνυμο μετά από πρόσκληση του τότε Έλληνα Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, ενός ανθρώπου προς τον οποίο έχω βαθύ σεβασμό. Ενός πολιτικού που ήξερε να αγωνίζεται για το καλό του λαού του.»
Τέλος, στις αναλυτικές περιγραφές του εντός της αυτοβιογραφίας του, ο Πάπας αναφέρθηκε στην επίσκεψη του στη Μόρια της Λέσβου, όπου η κατάσταση με τους πρόσφυγες ήταν απελπιστική. Στην Μόρια ήταν που συνεννοήθηκε με τον Αλέξη Τσίπρα, ώστε να πάρει μαζί του κάποιους πρόσφυγες.
«Εκεί, στη Μόρια, ο πρωθυπουργός Τσίπρας, μου μίλησε για τρεις οικογένειες προσφύγων από τη Συρία: τα χαρτιά τους ήταν έτοιμα για να μεταναστεύσουν αλλά δεν μπορούσαν να βρουν κατάλυμα. Συνολικά 12 άνθρωποι, 6 εξ αυτών παιδιά. “Θα τους πάρω μαζί μου”, είπα, Συλλέξαμε βιαστικά τα χαρτιά τους, πήραμε βίζες από το ελληνικό και το ιταλικό κράτος, και 3 ώρες αργότερα ήταν όλοι στο αεροπλάνο για τη Ρώμη, φιλοξενούμενοι του Βατικανού και της Κοινότητας του Αγίου Αιγιδίου. Κατά τη διάρκεια της πτήσης διηγήθηκαν ο καθένας την ιστορία του: ζωές ανθρώπων που είχαν χάσει τα πάντα: σπίτι, δουλειά, αναμνήσεις» αναφέρει ο Πάπας Φραγκίσκος.
«Παρότι το σοκ που είχαν όλοι βιώσει ήταν ισχυρό, μόλις προσγειώθηκε το αεροπλάνο ήταν απρόθυμοι να κατέβουν, παραμένοντας σε παράλυση από το φόβο, αν και γνώριζαν ότι τώρα ήταν στο ταξίδι τους προς την ασφάλεια. Θυμάμαι, επίσης, ένα τηλεφώνημα με τον Τσίπρα πριν επιβιβαστούμε. Όπως λέγαμε αντίο, μου είπε για μια άλλη λίστα προσφύγων που και εκείνοι είχαν έτοιμα τα χαρτιά τους: “Όμως ξέρω πως όλες οι θέσεις στο αεροπλάνο σου είναι ήδη πιασμένες”, συμπλήρωσε. “Μην ανησυχείς”, είπα στον πρωθυπουργό, “τακτοποίησέ το εσύ κι εγώ θα τους δεχτώ”. Κι αυτό και έγινε: Λίγους μήνες αργότερα, 9 ακόμη Σύριοι πρόσφυγες έφτασαν στο αεροδρόμιο της Ρώμης σε συνεργασία με το ελληνικό Υπουργείο Εσωτερικών, και ακόμη 43 πρόσφυγες από Αφγανιστάν, Καμερούν, Τόνγκο θα έφταναν τον Δεκέμβριο του 2019, πάλι από τη Λέσβο μέσω του Γραφείου της Αποστολικής Διακονίας».
