Το ΠΑΣΟΚ, ενώ μετά τις εσωκομματικές του εκλογές φάνηκε να δείχνει μια ισχυρή δυναμική, μια σειρά στρατηγικών κινήσεων του πρόεδρου Νίκου Ανδρουλάκη και του «Πολιτικού Κέντρου» του κόμματος έχουν οδηγήσει για άλλη μια φορά το κόμμα σε στασιμότητα και μικρή πτώση.
Ένα κεντρικό ζήτημα το οποίο αποφασίστηκε με τις πρόσφατες εκλογές ήταν η στρατηγική επιλογή προσέλκυσης ψηφοφόρων για το ΠΑΣΟΚ. Η τρίτη θέση του Παύλου Γερουλάνου και η ήττα Δούκα, έδωσε ένα μήνυμα συνέχισης της πορείας προς το εκσυγχρονιστικό κέντρο. Σε αυτό έπαιξε ρόλο αφενός η συμμετοχή της Άννας Διαμαντοπούλου στα κεντρικά όργανα πλέον του κόμματος αλλά και αφετέρου η υπόθεση ότι η Νέα Δημοκρατία σύντομα θα στρίψει προς τα δεξιά αφήνοντας έναν ζωτικό χώρο στο κέντρο.
Πράγματι αυτή η στρατηγική απέδωσε άμεσα και το ΠΑΣΟΚ ωφελήθηκε. Μάλιστα, το κόμμα βρέθηκε στην πρώτη θέση των ψηφοφόρων που τοποθετούνται στο κέντρο σε πρόσφατη δημοσκόπηση.
Ωστόσο, το ΠΑΣΟΚ δεν έχει περάσει μέχρι στιγμής το 20% στις δημοσκοπήσεις ενώ ο Νίκος Ανδρουλάκης περνά κάτω από τη βάση στους δείκτες κυβερνησιμότητας, όντας πιο κοντά στον Βελόπουλο παρά στον Μητσοτάκη.
Αποτέλεσμα όλων αυτών είναι πολλοί εντός του ΠΑΣΟΚ να βλέπουν ένα «ταβάνι» στις δυνατότητες του κόμματος και του Προέδρου ως προς την διεκδίκηση της αυτοδυναμίας ή της νίκης στις εκλογές με ένα ισχυρό ποσοστό που θα καθιστά το ΠΑΣΟΚ τον ισχυρό πόλο με σε μια συνεργασία με ένα μικρότερο κόμμα.
Επομένως, αρχίζει η πίεση για το… κυβερνητικό ταγκό με τη Νέα Δημοκρατία που φαίνεται πως θα είναι το πρώτο κόμμα αλλά θα χρειάζεται συνεργάτη. Η συνάντηση Μητσοτάκη – Ανδρουλάκη, οι προτροπές του Άδωνι και τα περί συναινετικής, μάλλον βολικής, αντιπολίτευσης του ΠΑΣΟΚ φαίνεται πως κινούνται σε αυτόν τον ρυθμό.
Η προοπτική πολλών κεντρικών στελεχών του ΠΑΣΟΚ να ράψουν κυβερνητικό σακάκι εξιτάρει μεγάλη μερίδα του κόμματος και προκαλεί πιέσεις στον Πρόεδρο ο οποίος συνεχίζει να μένει πολύ πίσω στους προσωπικούς δείκτες.
Η επίθεση του Νίκου Ανδρουλάκη στον Αλέξη Τσίπρα φαίνεται πως θέτει τον τόνο της στρατηγικής του ΠΑΣΟΚ για… άνοδο στην εξουσία. Οι ήπιοι τόνοι στον προϋπολογισμό και μια πιθανή συναίνεση στο πρόσωπο του Προέδρου της Δημοκρατίας θα σφραγίσει συμβολικά τα δεσμά μιας μελλοντικής συνεργασίας.
Το μόνο σίγουρο είναι πως το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη βρέθηκε για άλλη μια φορά σε αδιέξοδο. Ξεκίνησε φιλόδοξα όμως έπαψε να πιστεύει στις δυνάμεις του και με σχετική βιασύνη απέρριψε την κεντροαριστερή εναλλακτική. Το αν θα το «πληρώσει» ο Ανδρουλάκης και το ΠΑΣΟΚ θα φανεί στο άμεσο μέλλον.
